Opis i zasada działania Elektropisu

Opis urządzenia

Elektropis jest narzędziem umożliwiającym znakowanie (grawerowanie, opisywanie) detali i narzędzi wykonanych z metali przewodzących prąd elektryczny, bez względu na twardość znakowanego materiału – wysoka twardość opisywanego metalu nie stwarza problemu podczas znakowania. Elektropisem równie łatwo można opisywać detale wykonane ze: stali, stopów lekkich, stali nierdzewnych, jak i narzędzi z hartowanych stali narzędziowych.

Urządzenie zostało tak zaprojektowane, aby znakowanie nim detali, było do maksimum zbliżone do pisania zwykłym piórem czy długopisem. w zależności od rodzaju opisywanego materiału i stanu jego powierzchni, oraz wymaganej grubości i głębokości pisania umożliwia wybór jednej z pięciu dostępnych mocy pisania. Podczas znakowania, w opisywanym materiale cyklicznie wypalane są wgłębienia o głębokości od ok. 0,05 mm do nawet 0,4 mm, w zależności od wybranej mocy pisania.

Podstawowe Dane Techniczne:

Producent Technitech
Wymiary (wys. x szer. x gł.) 140 x 250 .x 250 [mm]
Waga 2,75 kg
Zasilanie 230V/50Hz (prądu przemiennego)
Moc znamionowa 40 W
Moc max. chwilowa 800 W
Napięcie zasilania rylca 2-10V AC przy obciążeniu
Elektrody piszące Wolframowe o średnicy 1 / 1,6 mm
Gwarancja producenta Tak, 12 miesięcy
  • Urządzenie składa się z skrzynki zasilającej oraz rylca (końcówki wykonawczej).
  • W zestawie znajdziemy również:
    • płytkę masową
    • 3 szt. elektrod wolframowych
    • zapasowy bezpiecznik
    • polską instrukcję obsługi wraz z kartą gwarancyjną

Skrzynka zasilająca

Na panelu skrzynki zasilającej znajdziemy: wyłącznik, gniazdo bezpiecznikowe oraz cztery gniazda bananowe, stanowiące wyjścia zasilające rylca Elektropisu i płytki masowej. Wpinając rylec i płytkę masową w wybrane wyjścia zasilające możemy uzyskać jedną z pięciu dostępnych mocy pisania, co odpowiada różnym napięciom zasilania rylca w zakresie 2 -10 VAC. Skrzynka zasilająca wyposażona została dodatkowo w odwracalny układ zabezpieczający, który odcina zasilanie w przypadku wzrostu temperatury układu zasilania. Po ostygnięciu układu, urządzenie samoczynnie powraca do stanu pierwotnego. Układ zasilający uzbrojono również w rozbudowany układ przeciw zakłóceniowy, niwelujący zakłócenia zarówno do sieci, jak i w otoczeniu pracującego urządzenia.


Rylec Elektropisu

Element wykonawczy zbudowany jest z uchwytu elektrody zgrzanego do sprężyny płaskiej oraz elektromagnesu sterującego. Całość umieszczona jest w obudowie z odpornego na wysokie temperatury tworzywa. Rdzeń elektromagnesu wykonany jest z specjalnego stopu żelaza zapewniającego bardzo dobre własności magnetyczne. Sprężyna wykonana jest z dedykowanej blachy sprężynowej. Po wycięciu kształtu sprężyny i zgrzaniu jej z uchwytem elektrody, całość jest hartowana celem uzyskania odpowiedniej sprężystości Szczelina pomiędzy sprężyną płaską i rdzeniem elektromagnesu powinna mieścić się w granicach 1÷2 mm i możemy ją regulować za pomocą dedykowanej śruby regulacyjnej. Regulację należy przeprowadzać bardzo ostrożnie (jednorazowo max. ¼ obrotu), gdyż nadmierne przekręcenie może skutkować trwałym odkształceniem sprężyny płaskiej lub nawet jej pęknięcie.


Elektroda znakująca

W zestawie dostarczone są 3 szt. elektrod. Elektroda znakująca to kilkucentymetrowy wolframowy drut o grubości 1÷1,6mm. Do wykonania elektrod doskonale nadają się elektrody wolframowe, przeznaczone do spawania metodą TIG. Z jednej elektrody TIG można wykonać kilka sztuk elektrod znakujących do elektropisu. w testach na blachach stalowych i nierdzewnych najlepiej sprawdzały się "zielone elektrody TIG" o grubościach 1mm i 1,6mm. Natomiast przy znakowaniu niektórych stopów metali lekkich, lepiej sprawdzały się elektody "złote" lub "czerwone". Dodatkowo w ramach testów, zamiast oryginalnej elektrody znakującej zamontowaliśmy kilkucentymetrowy odcinek twardego drutu miedzianego o grubości 1,5mm. Znakowanie miedzianą elektrodą nie odbiegało zbytnio od oryginalnej, choć na niektórych stopach miało tendencję do "klejenia" elektrody.


Znakowanie i Zasada działania Elektropisu

Płytkę masową oraz rylec należy podpiąć pod wybrane gniazda zasilające. Opisywany przedmiot metalowy należy oczyścić w miejscach opisywanych, oraz w miejscach kontaktu elektrycznego z płytką masową. Następnie należy umieścić go na płytce masowej zapewniając dobry kontakt elektryczny między płytką masową i opisywanym przedmiotem. Końcówkę elektrody piszącej należy zaostrzyć i zamontować do uchwytu rylca. Po sprawdzeniu czy końcówka rylca nie styka się przypadkowo z znakowanym materiałem lub płytką masową, można włączyć zasilanie Elektropisu. Rozpoczęcie znakowania następuje poprzez przyłożenie końcówki elektrody do opisywanego przedmiotu (elektroda rylca powinna znajdować się pionowo nad opisywaną powierzchnią). Proces znakowania Elektropisem możemy podzielić na dwa cykle:

 

Cykl I

Po przyłożeniu końcówki elektrody do znakowanego przedmiotu, następuje zamknięcie obwodu elektrycznego cewki elektromagnesu rylca i następuje przepływ prądu przez układ. Pracujący elektromagnes podnosi (przyciąga) sprężynę płaską wraz z uchwytem elektrody powodując oderwanie końcówki elektrody od opisywanego materiału i przerwanie obwodu elektrycznego. w momencie przerwania obwodu elektrycznego pomiędzy końcówką elektrody i obrabianym materiałem przeskakuje łuk elektryczny (iskra), który wypala wgłębienie w opisywanym materiale. Dodatkowo indukcyjność i pojemność układu powoduje, że moc wyładowania (moc chwilowa) jest kilkadziesiąt razy większa niż moc znamionowa urządzenia (moc pobierana z sieci).

 

Cykl II

Po rozładowaniu układu przeskokiem iskry, elektromagnes rylca przestaje pracować (przestaje przyciągać elektrodę) i sprężyna płaska rylca, swoją siłą sprężystości powoduje powtórne zetknięcie końcówki elektrody z obrabianym materiałem i powtórne zamknięcie obwodu elektrycznego. Układ powraca do cyklu pierwszego (patrz cykl I).

 

W/w dwa cykle powtarzają się nieprzerwanie podczas procesu znakowania. Obwód elektromagnesu cyklicznie jest zamykany i rozwierany podczas każdego cyklu i każdorazowo następuje wyładowanie elektryczne i wypalanie znakowanego materiału. Położenie elektrody w pionie nad materiałem powinno być w miarę stałe (niezmienne), natomiast przesuwanie elektrody w poziomie nad znakowanym materiałem, powoduje cykliczne wypalanie wgłębień w opisywanym materiale wzdłuż „ścieżki” elektrody. Zadaniem operatora jest utrzymywanie rylca Elekropisu nad znakowanym materiałem w stałej pozycji (na stałej wysokości nad materiałem), a pionowy ruch elektrody i proces znakowania (zamykanie i otwieranie obwodu) wykonywany jest samoczynnie przez układ: elektromagnes-sprężyna płaska. Więcej informacji można znaleźć na stronie produktu: Elektropis ELS-230

Wyszukaj

Kontakt

Ewentualne pytania i zamówienia
prosimy kierować na:



Gościmy

Odwiedza nas 10 gości.

  • Domyślnie
  • Tytuł
  • Data
  • Losowo
  • Teraz nowa niższa cena, oszczędzasz 147 zł. Tylko teraz DOSTAWA GRATIS. Elektropis jest narzędziem umożliwiającym znakowanie (grawerowanie, opisywanie) detali i narzędzi wykonanych z metali przewodzących
    Read More
  • ... w momencie przerwania obwodu elektrycznego pomiędzy końcówką elektrody i obrabianym materiałem przeskakuje łuk elektryczny (iskra), który wypala wgłębienie w opisywanym materiale. Dodatkowo indukcyjność i pojemność
    Read More
  • Wysoka Sprawność!, Doskonała Jakość!, Perfekcja Wykonania! Perfekcyjne i niezawodne kotły w doskonałych cenach. Tylko teraz DOSTAWA GRATIS! Gwarantujemy profesjonalną, sprawną i szybką realizację zamówień. Zapewniamy
    Read More
  • Zeszyty fachowe Viessmann: Dokumentacja Vitopend 100W Dokumentacja Vitodens 100W Stacje uzdatniania wody Elektropis Kotły Lazar   Zeszyty fachowe Viessmann: Energetyka słoneczna (kolektory słoneczne)Kotły paroweKotły wodne
    Read More
  • Dobór kotła - obliczenie mocy kotła (część pierwsza) W związku z powtarzającymi się pytaniami: „jak duży kocioł powinienem wybrać”, postaramy się przybliżyć Państwu ten temat. Praktyka pokazuje, że
    Read More
  • Jaka jest różnica pomiędzy kotłem jedno i dwu funkcyjnym? Kocioł jedno czy dwu funkcyjny - jaki wybrać? Jaka jest różnica pomiędzy otwartą i zamkniętą komorą spalania
    Read More